Sanatçısına Sahip Çıkan Ülke Olmak… yazısına yapılan yorumlar

Yazar: Suphi Toprakoğlu

Suphi Toprakoğlu — Wed, 19 Jan 2011 15:54:03 +0000

Ülkemizde, Anayasa 64. madde ile Devlet tarafından korunduğu “zannedilen” sanatı, yine Devlet tarafından korunduğu “zannedilen” sanatçılar yapar.Sanatçının her bireyde olmayan yetisinin, Kamu görevlilerinin “görevlerini yapmaları” halinde hayata geçirilebilecek bir “korunma” hükmüdür. Sanat bireyseldir. Sanatçının da kimliği vardır.Ahmedin sanatı, Mehmet’in sanatından farklıdır.Devlet, sanatçısının sayısını bilmiyorki. Kayıtlı. Kanıtlı.
Kelaynak kuşlarını saydılar.Korumaya aldılar. Çerelerinde ses çıkartmak yasak.
Kaplumbağaları korumaya aldılar. 18 Km. sahilde kuma çomak sokamazsınız.
Geyikler,Ayılar,Sincaplar koruma altında.
Sanatçıları henüz saymadılar. Geleceğe yönelik politikaları da yok.
Sanatçılarına “korunması gereken hayvan” kadar bile değer vermedikleri çok açık.
Çok üzgünüm.
Devlet Orkestra şefi,Devlet piano Sanatçısı,Devlet Şan Sanatçısı,Devlet Org Sanatçısı, Öğretmen

Yazar: Mert

Mert — Sat, 03 Oct 2009 12:15:21 +0000

bu konuda söylenecek çok şey var aslında ama kime yarar neye yarar, burda zaten az çok okuyan yazan araştıran bir avuç insan birbirimizi ağırlayacağız söylediklerimize hak vereceğiz ülkenin içler acısı durumuna veryansın edeceğiz belki bu bizi biraz olsun rahatlatacak ama nihai sonuç için buralardaki yazılara denk gelmeyen interneti msn facebook youtube dan ibaret sanmayan kitap okuyan konsere tiyatroya giden bir gençlik lazım bize. bu da devlet politikası olmadan olacak iş değil, ama mevcut devlet politikalarına bakınca karamsar olmamak zor.

Yazar: ışıl sezer

ışıl sezer — Wed, 23 Sep 2009 10:31:51 +0000

Sadece sanat ve sanatçımıdır bu ülkede yok sayılan,bilim ve biliminsanları da yok sayılır bu ülkede.Çünkü bunlar kültür işidir yani ZOR iştir.Kısa vadeli hesapların yapıldığı,günü kurtarmaya dayalı politikaların üretildiği bir ülkenin işi hiç değildir.
Yani Usta da cevabını bilir ama “o biçim bir memlekettir “işte….

Yazar: Suderin

Suderin — Wed, 23 Sep 2009 08:14:14 +0000

Cok guzel, cok dogru ve yerinde saptamalar. Ancak bizim milletin bir baska yuzu de var.
Cehennem de, basinda zebani bulunmasina gerek kalmayan,zaten biri basini cikartmaya kalkinca bir digerinin bacagindan asagi cektigi Turk kaynar kazani fikrasini hatirlatmak isterim.
Ya da bir diger ornek olarak, bir baskasinin sirtina cikarak onu ezerek sanatciyim diye ortaya cikanlar…

Sanatcilar da birbirine sahip cikmaz bizde. Kiskanir, camur atar izi kalsin hesabi yapar. Bizden de bu kisi soyle ya da boyle deger gordu, bizi temsil etti vs.. hiiicc islerine gelmez.

Egosunu yenmis, kendini asmis, kendi kendine degil baskalarinin sanatci sifati verdigi kisilerin artmasi dilegi ile.
Suderin

Yazar: utkukaynar

utkukaynar — Wed, 23 Sep 2009 05:56:21 +0000

Merhaba,

Çok teşekkür ederim. Konu düşünmekten başlıyor elbette, ancak açılımları çok geniş. Örneğin, bir senfoni orkestrası bileti (CSO) 5-6 liradır bu ülkede, bunu alarak hayattan zevk alabilen birine, söz gelimi 100 dolara gömlek satmaya çalışırsanız biraz zor satarsınız. Yapabilirsiniz elbette, ama ondan çağımızda sık görülen histerik tüketim zihniyetini biraz zor görürsünüz. Konu tam olarak söylediğiniz gibi, sanatçıyı öldür ki istediğin gibi vatandaşlar yetiştiresin.

Selamlar,

Yazar: özgür yılmaz

özgür yılmaz — Tue, 22 Sep 2009 20:32:03 +0000

Ben dileklerinizin gerçekleşmesinin yegane yolunun bunun bir devlet politikası olarak algılanmasından geçtiğini düşünüyorum. Ülkemizde sanata “var mısın yok musun medyası”ndan daha fazla kıymet veren alternatif bir medya da var. Lakin izleyici sayısı sınırlı ve devlet politikası değişmedikçe öyle de kalacaktır.

İnsanlara “sanat” derseniz düşünmeye başlarlar. Düşünen insanlara hakim olmak, onları yönlendirmek daha zordur. Düşünmeye başladıktan sonra daha fazlasını isteyeceklerdir. Yarısından fazlası 35 yaşın altında olan bir halk söz konusu olduğunda bu durum tehlikelidir…

Ellerinize sağlık, çok anlamlı bir yazı olmuş…