soylenenler cok faydali, herkesin okumasi lazim, verilen mesajin anlasilmasi icin

detaylar cok onemli, onlari atlamamak lazim, ama bilgilendirmekse eger, amac fotografa ilgi duyana mesaj vermekse eger, bu mesaji TAM vermek gerekir…
Yanlis anlasimla olmasin, yazinin FELSEFESI ile birebir hemfikirim…

tespitlerim:

1) tum bahsedilen fotografcilar ciddi manada post proccessing yani dijital de olsa film de olsa cekimden sonra ciddi duzenlemeler yaparlar. tum orneklerde gorulebilir (kon rockwell, chase jarvis…vs ) eger kacak kullanmiyorsan filtresinden tut, gercekten is gorecek bu programlar hic ucuz degildir, en basit bir fotografi bile Photoshop ustasi gorsel deger katabilir, cunku artik isik, golge ve renk degerlerine cok ciddi mudaheleler yapilabiliyor… ama kompozisyon en onemli sey, fotografin ruhu, o kismi getirmek mumkun degildir eger cesitli fotograflari sonradan birlestirip manuplasyon ve duzenlemeler yapmiyorsan

2) orta format veya film kullaniminin getirdigi avantajlar da vardi, keskinlik ve kontras dagilimin dengesi gibi, high dymanic range kontrol teknikleri farkliydi, ; kon rockwell kendisi vazgecemez zaten, itiraf da eder onlarda aldigi dokuyu aynen alamadigini, yenilerinin yerini tutmadigini, hem keskinlik hem kontras dengesi olarak…

3) eski fotografcilarin zahmetli veya ucuz dedigimiz makinelerinin bile, film isleme kisimlari her zaman masrafliydi ve zahmetliydi

4) eski makinelerin uretim bugunkune gore daha dusuktu, temel cok benzer presniplerle calisiyorlardi, fiyata etki eden, lens, kasa, hiz, dizayn gibi hususlardi temek olarak… bugunku gibi sensor teknolofisi degil film teknolojisi uzerine calisiyorlardi, bugun makinelerin en onemli parcasi sensor (lens haric), her gecen gun ileriye gitmektedir bu teknoloji, ama halen daha film cozunurlugunu vaadedememektedirler bile

Ken Rockwell internette ciddi bir referanstir, sahsen tarzini, daha dogrusu yaklasim ve anlatim tarzini ve samimiyetini cok takdir ederim yazilarinda, ticari kaygilardan arinmis bir sekilde tecrubelerini aktarir… bircok kisiye ben de tavsiye ederim yorumlarini, kesinlikle cok cok onemli noktalari var lens incelemeleri…

Ansel Adams i da duymustum, ama senin yazindan sonra inceledim, unlu fotografinin ay ve yildiz hesaplamalarinin yapilmasinin asil nedeni fotografin patent hakkinin kimde oldugunun belirlenmesidir, cunku belli bir donem serbest calismiyormus… wikipedia’da aciklamasi var, elbette sonradan deneyenler olmus, The Tetons and the Snake River bu foto dan bahsediyoruz sanirim… http://en.wikipedia.org/wiki/File:Adams_The_Tetons_and_the_Snake_River.jpg

fakat kendisi ile ilgili baska detaylar da var…
yani oyle gidip guzel kadraj yapip denklasore basmakla is bitmemis…

cunku konu ekipmanin onemi ise bunlardan bahsetmemek hatali olur kanimca, kendisi Fred Archer ile fotografin kontras dagilimini ve pozlamayi kontrol eden, film ve sonradan basim kagitlarinda uygulanan Zone teknigini gelistirmis…
bunlarin ne derece zaman alici ve masrafli isler oldugunu tahmin edebiliyorum…
http://en.wikipedia.org/wiki/Zone_System

Aslinda burada is ekipmanin onemi vs degil.
Ekipman tabiki onemli, yoksa bu adamlar manyaklar gibi tum akipmanlari inceleyip uzerlerine sayfalar dolusu yazilar yazmaz, veya boyle teknikler gelistirme geregi duymazlardi, her ekipmanla birseyler yapilabilir amac ne istedigimiz, ne hedefledigimiz, ekipmana gore kompozisyon cikartilabilir…
mesela gece prformasi dusuk bir makine ile gece isiksiz ortamda o cekim hayal
alan derinligi yaratamayan bir lensle arka fon flu tipte portreler hayal, baska bir tarz olusturacak fotografci
manzara cekimlerinde genis acin yoksa genis aci hayal, dar acidan da harika seyler yapabilirsin, ama daha cekerken genis aci dusunuyorsan, o zaman gibi o lensi alacaksin tipis tipis, veya panaroma programlarinda saatlerini harcayacaksin
cicegi bocegi detay cekeceksen tipis tipis
elim cok titriyor diyorsan yine tipis tipis optik stabilizasyon bakacaksin
fotografi buyuk boyut ve net basacaksan yine tipis tipis yuksek cozunurluk

demek istedigim, her ekipmanla birseyler cekilir ama hangisi ile ne cekilir…
diger yandan her cekilen kendince guzel olabilir, emek ve o goz varsa…

isin en onemlisi fotograf sevgisi, cabasi ve tutkusudur…
sonucta seven adam gelistirir… icraat calisma uretme yukleme hedef alinmalidir, paylasim iyidir, ise ozen de gereklidir…

selam ve saygilar

Murat

Bilmem, ben pek benzetemedim. Estetiğe bu kadar önem veriyorsanız, size su anda piyasada satilmakta olan Tuğrul Çakar ustanın iğne deliği fotografları kitabını öneririm. Karton kutularla çekilen fotograflar. Makine yok.

Selamlar,

Böyle düşünmene çok sevindim.

Utku

Fotografa baslayanlar icin en iyi on kitap yazısını tam da bu nedenle yazdım.

Yorumun icin tesekkur ederim.

Selamlar,

Devamı gelecek. Guzel sozleriniz icin tesekkur ederim.

Selamlar,

Yorumun icin cok tesekkur ederim. Ayni cizgide bulustugumuzu goruyorum.

Selamlar,

Utku

Yazi icin gercekten tesekkurler. Sevgili Tuluhan’in ozetledigi kadariyla yazidaki fikirlere katiliyorum.

Ek olarak bence extra ve kaliteli ekipman gereksinimi biraz daha ozel fotograflar cekmeye calistiginiz zaman onemli.

Ornegin, cogunlukla “Macro” calisan bir fotografciysaniz linkteki fotografi cekmek icin herhangi bir makinayi ya da lensi kullanamazsiniz.
http://www.flickr.com/photos/sinnerinme/2140986007/
(Fotografin artistik yani goreceli olmakla birlikte ilk buldugum ornek buydu).

Ya da gokyuzu ile ilgileniyorsaniz kaliteli bir telephoto lensiniz olmadan bu fotograflari cekemezsiniz.
http://www.flickr.com/photos/fap_portfolio/2769626189/
http://www.flickr.com/photos/jgfranks/315320599/

Ya da belki dugun, parti gibi etkinlikleri calisan profesyonel bir fotografcisiniz. O zaman kesinlikle buyuk diyaframli lense ve/veya eger digital cekiyorsaniz yuksek ISO da az gurultu veren sensor(kamera)ya ihtiyac duyarsiniz.
http://www.flickr.com/photos/dallaportfolio/1267957034/
http://www.flickr.com/photos/shutterhack/2608139778/

Bu gibi ornekleri cogaltmak mumkun.

Benim dusuncem eger yeni baslayan bir “amator” iseniz, bulabildiginiz ucuz ve belki fazla masraf yapmadan “upgrade” yapabileceginiz bir setle ise baslamaniz. Ve eger fotograf cekmeye devam etmekte karar kildiysaniz ve artik kameraniz bir uzvunuz haline geldiyse zaten yeni ekipmana ihtiyaciniz oldugunu hissedersiniz.

Canon ve Nikon (Canikon) gercekten kaliteli olabilir ama yazinin ozune uygun olarak yapacagim yorum Canikon tek basina sizi iyi bir fotografci yapmaz. Conikon’u populer ve pahali yapan iyi “marketing” dir.

Ote yandan ben hicbir zaman Teknik(5) Artistik(10) olan bir fotograf ya da fotografci gormedim. Bazi kosullarda (yukaridaki ornekler) siradan bir ekipmanla yakalayabileceginiz Teknik(?) hicbir ise yaramayabilir, isterseniz hayatinizin en guzel kompozisyonunu yakalamis olun, eminim buradaki herkesin hayiflandigi en az bir kac kare (benim onlarca) vardir.

Tekrar tesekkurler.
Hoscakalin

yazının özü….

Esasında “fotoğrafa yeni başlayacağım acaba D-700 ve 24-70 mi alsam ” diye formlarda soranların bir kaç kere okuması lazım..Paylaşım için teşekkürler….

Yorumlama zaten “açımlama” demektir. Burada amaç yazıyı alaşağı etmekten çok ona yeni açılımlar, değişik bakış açıları kazandırmaktır. Bu durumda, yorumlayanları boşuna eleştiriyorsunuz.

Sizin yaptığınız gibi “yazının bütünü çok güzel” yaklaşımını geliştirmek, bu yazı çok güzel olsa bile, bize hiçbir şey kazandırmaz ne yazık ki.. Bu nedenle siz de konu hakkında düşünce üretirseniz, çok sevinirim.

Sayın Kaynar’a güzel yazısı için tekrar teşekkür ederim.

Yorumunuz için teşekkür ederim.

Sorun Fazıl Say’ın ne ile çalışmak isteyeceği değil ki. Veya Eric Clapton’un stratocaster’i bırakıp bırakmayacağı.
Sorun şu ki, ne ile çalarlarsa çalsınlar bu insanlar o temel, basit, güzel duyguyu verebiliyor. Aynı şey fotoğraf için de geçerli.

Kastettiğim budur. Neden iyi ekipman alındığının da yanıtını yazımda verdim. İhtiyacınız varsa alın, ama gerçekten varsa.

Selamlar,

Sevgiler,saygılar…

Yorumunuz için teşekkür ederim.

* Bir Leica kullanıcısı olarak ilk yorumunuza katılmamak elde değil. Ancak, benim israrla soyledigim sey sudur, iyi ekipman kullanmayin, gidin bulabildiginiz en ucuz ekipmani kullanin demiyorum. Soyledigim, sadece fotografin yaratici yönünün ekipman düşünülerek sınırlandırılmaması. Merih Akoğul’un dediği gibi “Teknik teknik diye kafayı yediler, halbuki bir fotoğrafın tekniği 9′sa estetiği 10 olacak.”

* Ansel Adams uzun kariyerine 1920′lerde başlayıp 1970′lerde bitirdi. Otobiyografisinden de okuyabilirsiniz. Dikkat ederseniz, bu dönem Magnum’un kurulduğu yıllara (1947) ve foto-muhabirliğinin altın çağına işaret eder.

* War Photographer’da bana göre gözüken en önemli şey şudur : Nachtwey zaten mükemmel olmuş fotoğrafı biraz daha, biraz daha diyerek defalarca yeniden bastırıyor. Benim yazımdan benzetme yaparsak, “ah keşke şu lensle çekseydim” dediğini düşünebiliyor musunuz ?

* Merih Hocam Leica’nın yanında Nikon da kullanır bol miktarda. Başarmak kitabına bakabilirsiniz.

Selamlar,

* Tüm zamanların en büyük fotoğrafçılarından sayılan iki isim -ki pek ilgileri yoktur-, Cartier-Bresson ve Capa birer Leica kullanıcısı olarak ünlendiler. Ara Güler elinden hiç düşürmedi Leica’sını.. Bugün bir makina fetişizminden söz edeceksek bu Nikon ya da Canon ya da diğer birçok marka olmayacaktır: Leica, bu konuda tahtı kimseye bırakmaz.

Bunda biraz da lensler ve mercekler üzerinde yaratılan -ve birçok açıdan gerçeğe yaklaşan- efsanenin payı vardır. Stradivarius’un keman yapım tekniklerini lenslere uygulayan Leica için böyle bir efsanenin oluşması da haklı görülmelidir.

* Geçen yıl dünyada en az 50 milyar fotoğrafın İnternet üzerinden yayımlandığı söyleniyor. İnanılması güç bir rakam.. Kuşkusuz serbest pazar ekonomisinin tüketim çılgınlığı içeren marka fetişizmi kendini gösterecektir burada..

* Acaba Ansel Adams’ın güçlü fotoğraflarının yayımlandığı dönemde medyada -kaliteli basıma sahip- kaç fotoğraf boy gösteriyordu? Adams, yaşamın görece yavaş aktığı bir dönemde, geniş Amerika’yı fotoğrafladı. Naif ve soğuk fotoğraflarının hiçbir zaman yinelenememesi doğaldır bu anlamda.. Ayrıca, geçmişe yönelik (belki de retro denebilecek) bir “yeniden-çekim” kurgusu başarısız olmamıştır burada bence: aksine, geçmiş ile bugün arasındaki uzun köprü dünyanın değişkenliğini vurgulayan bir araca dönüşmüş -fotoğraf hiçbir zaman göründüğü gibi değildir.

* Sanıyorum, James Nachtwey’in yaşamöyküsel belgeselini (The War Photographer) izlemişsinizdir. Orada, filmli Canon kullanan Nachtwey’in fotoğrafları üzerinde müthiş değişimler uygulandığını; dijital teknikler olmaksızın fotoğraflardaki anlamsal yükün sürekli değiştirilebildiği vurgulanmaktadır. Ansel Adams, acaba hangi Ansel Adams’tır?

* Merih Akoğul neden Leica kullanıyor?

Tuhaf.

Yorumunuz için teşekkür ederim.

Makinenin önemi yok derken kastettiğim, piyasada an itibariyle hakim olan makine fetişinin tam da kendisidir.

Yaratıcılık neye benziyor unuttuk biz, duplikasyonlar üzerinden yürüyoruz.

Fotoğrafla ilgili yazıların devamı gelecek, RSS’imi Fotoğraf Günlükleri’ne ekleyebilirsiniz.
Selamlar.

Ben de günlüğüme benim bu ekipman değiştirme ile ilgili deneyimlerimi yazmıştım zamanında, o yazı geldi aklıma:

http://meren.org/blog/2008/04/merenin-ozet-fotograf-tarihcesi-ve-50mm-lensin-onemi/

“Fotoğraf makinesinin önemi yok” demek çok yerinde bir şey değil bence. Fakat fotoğraf makinesine çok önem vermek de fotoğrafa sağlıklı bir yaklaşım değil, katılıyorum

Bu arada günlüğünüz yeni sanırım. Hayırlı olsun. Eğer fotoğrafla ilgili yazmaya devam edecekseniz RSS’inizi http://www.fotograf-gunlukleri.com'a ekleyelim, ne dersiniz?

Selamlar.